Wiedziałam tak bezczynnie na łóżku czekając aż przyjdzie Jessica. Po 10 minutach usłyszałam ciche pukanie do drzwi. Pobiegłam je otworzyć i ujrzałam tam tą osobę na którą czekałam.
- Dzięki ,że tak szybko przyszłaś ,Jess. - Wpuściła ją do środka.
- Z tego co zrozumiałam i usłyszałam po twoim głosie to poważną sprawa.- powiedziała zdejmując buty i siadając na moim łóżku.
- Chcesz coś do picia? -zapytałam.u
- Jedyne co chcę to to abyś usiadła i powiedziała mi o co chodzi ,Em.- odrzekła klepią miejsce na łóżku obok niej. Usiadłam tam gdzie miałam i wzięłam głęboki wdech.
- więc ?- zniecierpliwiona Jess nie dawała mi spokoju.
- Na początku chciałam cię przeprosić. Byłam w stosunku do ciebie nie .fair. Skłamałam. - Powiedziałam prosto z mostu
- o czym ty mówisz ?- przerwała mi.
- Zaraz się wszystkiego dowiesz. Mama nie miała po mnie przyjechać. Ja po prostu chciałam być sama. Wiem ,to bardzo nieodpowiedzialne. Zdaję sobie z tego sprawę.- Już chciała coś powiedzieć ,ale kontynuowała dalej.
- Byłam delikatnie mówiąc, załamana. Wiesz ,jak mi ciężko po stracie ojca. Usiadłam gdzieś z boku aby trochę ochłonąc. I po kilku minutach ,podszedł do mnie ochroniarz i powiedział ,że nie moge tu byc. Poprosiłam o 5 minut które mi dał. Po jakimś czasie poczułam jak ktoś mnie łapie za ramie.
- to nie był ochroniarz, prawda ?- zapytała niepewnie. Pokiwałam twierdzonco głową. Jess popatrzyła się na mnie pytającym wzrokiem.
- To był...- przerwałam i popatrzyłam się plakat Justina Biebera.
- Czy chcesz powiedzieć , że to był Justin?
- Dokładnie to- uśmiechnęłam się.
- O mój Boże! Emily- rzuciła mi się na szyje.
- Jeśli mi zostawisz ,powiem ci co było dalej- odetchnęłam z ulgą gdy zrobiła to o co ją prosiłam.
- Nie przedłużając ,chciał mnie odprowadzić ,ale się nie zgodziłam-ciągnęłam.-Nie pytaj czemu-kontynuowałam gdy ona otworzyła usta ,aby coś powiedzieć.- Sama nie wiem dlaczego. Więc odeszłam od niego i usiadłam na pobliskiej ławce. Po jakimś czasie autobus się zatrzymał i wyszedł z niego Justin. Chciał mnie podwieźć. I jakoś tak wyszło ,że wracałam z nim do domu.-
-Rozmawiałaś z nim?- spytała nie dowierzając w to co słyszy.
-Tylko tyle ,co powiedziałam co mi jest?-powiedziałam już spokojnie.
-Tylko tyle? To aż tyle! Kochana miałaś szczęście. -Przytuliła mnie.
- Dobrze ,że nie wyszłam na idiotkę. Gdyby nie to ,że byłam w takim dołku ,to pewnie bym piszczała z radości.-zaśmiałam się.
Z Jess rozmawialiśmy jeszcze dobre 2 godziny. Spojrzałam na zegarek. Było w pół do 3 nad ranem. Zaproponowałam aby Jessica zosta u mnie na noc. Przebrałyśmy się w pidżamę i nie zwlekając wskoczyłyśmy do łóżka. Kocham ,ją. To dzięki niej mogę zapomnieć o problemach i być szczęśliwą. Ona zawszę mi pomaga ,podnosi na duchu. Jestem jej za to wdzięczna. Po moich przemyśleniach zapadłam w głęboki sen. Około 11 usłyszałam kłótnie. Usiadłam na łóżku i popatrzyłam się na Jess.
-Dzięki Bogu jeszcze śpi- pomyślałam i udałam się do salonu ,skąd dochodziły wrzaski. Moim oczom ukazał się wysoki brunet o umięśnionej sylwetce.
-O co tu wszystkim chodzi?-powiedziałam domagając się wyjaśnień. Znaczącym spojrzeniem popatrzyłam się na moją matkę.
-Nie ważne. Wracaj do pokoju.-warknęła ,co mnie jeszcze bardziej zdenerwowało.
-Co po cholerę robi tu ten facet-uniosłam wzrok ,pokazując na mężczyznę.
-Mówiłam ,wracaj do pokoju-powiedziała przez zaciśnięte zęby.
-Nie dopóki nie dowiem się co tu się dzieję!-krzyknęłam.
-Więc ,chcesz wiedzieć co się stało?-zapytał ironicznie brunet. Pokiwałam twierdząco głową
-To nie jej interes- krzyknęła mama.
-Twoja matka jest mi winna spora sumę.-powiedział przez zaciśnięte zęby.
-ile?-spytałam czując jak złość we mnie rośnie.Ignorowałam moją matkę.
-Mówiłam, że to nie twój biznes. Idź do pokoju, natychmiast!-wyniosła głos.
-20 tysięcy.- wykrzyczał prosto w twarz mojej matce.
-Co???-spytałam z nie dowierzaniem.
-Dobrze słyszałaś-facet się zaśmiał.
-Czy ty kobieto wiesz co robisz?-krzyknęłam pełna złości ,która rosła we mnie z każdą sekundą-Straciłaś prace, przepuściłaś wszystkie nasze pieniądze na życie i jeszcze jesteś winna temu dupkowi pieniądze! Nie sądziłam ,że to kiedyś powiem ,ale wiesz co? Nienawidzę Cie!-krzyknęłam i pobiegłam do pokoju gdzie moja przyjaciółka już nie spała.
-Wszystko w porządku?-spytała
-Tak ,ja ,ja po po prostu chciałabym gdzieś wyjść, jak najdalej z stąd,-powiedziałam na jednym oddechu.-CO powiesz na pizze?
-Jasne-pokiwała głową. Poszłam do łazienki.ubrałam się, pomalowałam oczy tuszem do rzęs i kredką i dodałam jasny cień. Wyprostowałam włosy i związałam w kłosa. Gdy jestem zła zawszę czuje ,że muszę o siebie bardziej dbać. Gdy wyszłam z łazienki Jessica była już gotowa. Do torebki schowałam portfel i telefon. Wychodząc z domu zauważyłam moją mamę siedzącą i czytającą książkę. Do niej to chyba nic nie dotarło. Ale co ja poradzę? Szłyśmy w stronę pizzerii rozmawiając o wczorajszym dniu. Musze powiedzieć ,że ten koncert był najlepszy w moim życiu na jakim byłam. Po 10 minutach byłyśmy już na miejscu. Usiadłyśmy przy wolnym stoliku. Zamówiłyśmy sobie pizze Hawajską ,a czekając na nią wypiłyśmy koktajl. W ciągu 20 minut dostałyśmy nasza pizze. Nagle usłyszałyśmy piski dochodzące zza okien pizzerii.
-O Mój Boże ,to Justin Bieber-krzyknęła któraś z jego fanek.
-Jess ,powinnyśmy stąd iść-powiedziałam na jednym wydech
-Co? Dlaczego? Jeszcze nawet nie zaczęłyśmy jeść.-powiedziała zaskoczona moją nagłą zmianą.
-A co będzie jeśli Justin tu przyjdzie? Nie ręczę za siebie. Wyjdę na idiotkę.-szepnęlam zdenerwowana.
-Spokojnie Em, weź oddech. Wszystko będzie w porządku ok? Staraj się aż tak bardzo nie ukazywać emocji.-ze spokojem jadła swój kawałek pizzy.
-Łatwo Ci mówić.-dopowiedziałam zakrywając twarz dłońmi. I właśnie do lokalu wszedł Justin. Zauważyłam jak ochroniarz wyprasza oszalałe fanki z sali. Modliłam się w duchu aby tu nie spojrzał. Ale jak wiadomo ja zawszę mam pecha i jak na złość popatrzył się w moją stronę. Jak oparzona wstałam z miejsca.
-Idę do łazienki-wydusiłam zmierzając w stronę damskiej toalety. Oparłam się o drzwi i policzyłam w myślach do 10. Wzięłam parę głębokich wdechów.
-Spokojnie, Em- mówiłam sama do siebie-dasz rade.-popatrzyłam się w lustro. Poprawiłam lekko makijaż i fryzurę. Ostatni raz wzięłam wdech i otworzyłam drzwi wracając do stolika. Usiadłam na miejsce i wzięłam łyka napoju. Zauważyłam jak Bieber stał przy ladzie. Zapewne coś zamawiał.
-Szkoda ,że nie widziałaś jego miny jak poszłaś-zaśmiała się Jessica.
-O co ci chodzi?-zapytałam próbując się domyślić o czym ona gada.
-Jak poszłaś ,miałam wrażenie ,że Justin zaraz się na ciebie rzuci. Przez chwilę kręcił się koło łazienki.-podniosła jedną brew do góry.
-Cholera-powiedziałam szeptem.-musiało głupio wyglądać.
-Wcale nie. Tylko to jakbyś go unikała-nie przerywając jedzenia rzuciła.
-Wielkie dzięki przyjaciółko- odrzekłam sarkastycznie.-Zjadłaś już?-zapytałam nie czekając na odpowiedź tylko pociągnęła ją za rękę i skierowałam się w stronę drzwi.
-Hej Emily-krzykną Justin podbiegając w moją stronę. Przewróciłam oczami i odwróciłam się twarzą do niego ,błagając by nie zrobić żadnej głupoty.
-Hej Justin-delikatnie się uśmiechnęłam. Boże jaki on jest idealny. Uch ,dlaczego musi być gwiazdą? Gdybym mogła to rzuciłabym mu się na szyję i nie puściła.-To jest Jessica-pokazałam palcem w stronę dziewczyny.
-Miło mi -powiedział.-Wszystko już w porządku-popatrzył w moją stronę.Twierdząco pokiwałam głową. Te jego czekoladowe oczy. Bałam się ,że nie wytrzymam i wybuchnę. Często nie kontroluje mojego zachowania pod wpływem emocji.
-Przepraszam Justin. Musimy już iść-rzuciłam szybko ,by nie zrobić niczego głupiego.
-To ,pa-odrzucił drapiąc się po karku-mam nadzieję ,że się jeszcze kiedyś spotkamy.-wykrzyczał gdy znajdowałam się poza obszarem budynku. Wyszłyśmy z widoku i usiałyśmy na ławce.
-Emily ,co to było?-spytała otrząsając się.
-Przepraszam Jess, ja po prostu nie chciałam zrobić czegoś czego potem będę żałować.-tłumaczyłam się
-Ech ,te jego oczy-szepnęła i od razu wybuchłyśmy śmiechem. Postanowiłyśmy się przejść.
Justin
-Czy ona mnie unika?-zadałem sobie te pytanie w myśli,ale szybko je wywaliłem z mojej głowy. Nie interesuję się tą dziewczyną. Może i jest ładna ,ale nie potrzebuje na razie nikogo. Ciesze się wolnością.
-Scoot, nie jestem głodny-powiedziałem do Scootera. On tylko przewrócił oczami i wsiedliśmy do mojej limuzyny. Jadąc zauważyłem Emily idącą ze swoją przyjaciółką. Miło było widzieć jak się śmieje. Kurwa Justin ,ogarnij się. Nie myśl ciągle o tej dziewczynie. Szybko skarciłem się w myśli.
-O kim myślisz-przerwał mi mój menager.
-O niczym-warknąłem
-Ja się pytam o kim nie o czym-zrobił głupowaty uśmieszek.
-O nikim Scoot, daj mi spokój-rzuciłem.
-Myślisz o niej, prawda?-łobuzersko się uśmiechną. Nie odezwałem się. On i jego głupie pytania. Wkurza mnie. To nie jego zasrany interes. Po chwili byliśmy na miejscu. Położyłem się na kanapie i włączyłem TV.
Ogólnie
Pod hotelem Justina Biebera zbierało się coraz więcej fanek. Krzyczały, piszczały z nadzieją ,że ich idol wyjrzy przez okno. Po kilku minutach zjawili się dziennikarze i reporterzy prowadzący transmisje na żywo. Jedna z dziennikarek podeszła do dziewczyny stojących na samym końcu.
Dziennikarka:Jesteś fanką Justina Biebera?
Dziewczyna: Tak ,od kilku lat.
Dziennikarka: Jaka jest twoja ,jego ulubiona piosenka.
Dziewczyna: Wszystkie naprawdę kocham ,ale najbardziej do gustu przypadła mi As long as you love me
Dziennikarka: Zaśpiewasz nam
Dziewczyna: Nie ,koniecznie-zaśmiała się
-No dalej ,Emily-krzyknęła jej przyjaciółka.
I nagle rozległ się tłum krzyczących dziewczyn wołających ,,Emily, Emily''
Dziewczyna się zarumieniła i wzięła głęboki wdech.
As long as you love me
We're under pressure,
seven billion people in the world trying to fit in.
Keep it together,
smile on your face even though your heart is frowning
But hey now, you know girl,
We both know it's a cruel world
But I will take my chances
As long as you love me
We could be starving,
We could be homeless,
We could be broke
As long as you love me
I'll be your platinum,
I'll be your silver,
I'll be your gold
As long as you
La la la la la la la la la la love me, love me
As long as you
La la la la la la la la la la love me, love me
Wydobył się dźwięk z jej ust. Wszyscy zaczęli bić brawo. I wtedy nastało coś co odmieniło jej życie
_____________________________________________________________________________
Jak widać jest długi ;D
Komentujcie!!!!!
Mam nadzieję ,że się podoba ♥
kefjweqfqekrfnkq
OdpowiedzUsuńpisz nn Xd