-Nic, takiego. Naprawdę-powiedziałam głęboko patrząc się w jego oczy.
-Masz-dał mi chusteczkę ,abym przetarła sobie oczy.
-Dziękuje-odszepnęłam.Wytarłam łzy spływające po moim policzku.
-Jest już późno. Dlaczego jeszcze tu jesteś?-zaciekawionym głosem nie dawał za wygraną.
Wtedy się rozejrzałam i doszło do mnie ,jak bardzo jest późno. Moja mama na pewno się teraz martwi.
-Przepraszam. Powinnam już wracać.-szepnęłam i powoli odeszłam.
-Odprowadzę Cię-zaproponował pełen troski.
-Nie trzeba, dam sobie radę. Nie mieszka tak daleko-odrzekłam delikatnie wyrywając się z jego uścisku. Odeszłam kilka kroków.
-Powiedz chociaż jak masz na imię- spytał.
-Emily-odkrzyknęłam idąc ,gdyż byłam już kilka metrów od niego. Szłam przed siebie. Nie docierało do mnie zdarzenie jakie przed chwilą miało miejsce. Odwróciłam się na chwilę i spostrzegłam ,że on tam nadal stał. Stał i się patrzył jak moje sylwetka znika pośród ciemności. Usiadłam na ławce i musiałam przeanalizować i poukładać wszystko w głowie.
Justin
-Emily-szepnąłem widząc jak jej postać z każdą sekundą znika. Stałem tak jeszcze chwilę nie wiedząc co mam ze sobą zrobić. Naglę do mnie podbiegł Scooter.
-Justin, chłopie co to miało znaczyć?-spytał trochę wkurzony.
-O co ci chodzi?-powiedziałem patrząc na swoje stopy.
-Dobrze wiesz ,o co. Nie wolno Ci rozmawiać z fankami.-Złapał mnie za ramie i obrócił tak ,że staliśmy naprzeciwko siebie.
-Bo ty kurwa wiesz najlepiej. -syknąłem. Scoot przewrócił oczami ,a ja udałem się do autobusu. Usiadłem na kanapie i nieodzwałem się. Robił awanture o byle gówno.
-Chcemy Cię chronić. Jesteś gwiazdą ,Justin. - Spokojnie mówił Scooter.
- Przepraszam ,że chciałbym być normalnym nastolatkiem ,który chcialby pomóc dziewczynie kiedy tego potrzebuje. Ne jestem aż takim dupkiem ,żeby zostawić ją płaczącą w środku nocy. Może ty tak robisz Scoot ,ale ja nie. Wiem dużo zchrzaniłem ,ale nie mam pięciu lat ,żebyś mnie na każdym kroku pilnował. Zawsze powtarzasz ,że probujesz mnie chronić. A tymczasem trzymasz jak ptaka w klatce. Wyluzuj troche stary ,bo czasami trochę przesadzasz. -Syknąłem wkurwiony. Nagalę nastała cisza. Myślę że te słowa dały mu trochę do zrozumienia. Spojrzałem za okno. Zauważyłem kogoś ,kto siedział na ławce. Wytężyłem wzrok i rozpocząłem tą osobę. To była ta sama dziewczyna którą poznałem pół godziny temu. Płakała
-Zatrzymajcie autobus - krzyknęłem.
- Co do cholery ,Justin ?- zapytał zdezorientowany Scoot.
- Powiedziałem coś! Zatrzymajcie ten cholerny autobus.!Zróbcie to zanim ja to zrobię ! - Jescze głośniej krzyknęłem. Bus się zatrzymał a ja pobiegłem do Emily. Miała zakrytą twarz dłońmi. Kucnąłem przed nią i zabrałem jej ręce z buzi ,tymczasem odsłaniając piękne zapłakane oczy.
- Chodź ,odwiozę Cię - szepnęłem do jej ucha.
- Nie chcę robić problemu.- wydusiła
- Nalegam- powiedzialem.
-ale...- próbowała coś powiedzieć lecz uniemożliwiłem jej to.
-Chodź- pociągnęłem ją za rękę kierując się w stronę tour busu. Weszliśmy do środka.
- Matko Boska- krzyknął Scooter widząc jej zapłakaną twarz.- co ci się stało ?
- Mówiłam już. Nic mi nie jest.- usiadła na kanapie . Usiadłem obok niej ,a Scooter naprzeciwko.
- Proszę, powiedz.- powinna się zorientować ,że nie dam jej za wygraną.
- No więc, nikt mnie nie skrzywdził . Ją poprostu...- westchnęła.- tęsknie za kimś kogo już nie ma na tym świecie. Był mi bardzo bliską osobą. Na początku wspierała mnie moja mama. Ale teraz przestała się mną interesować. Właśnie wtedy gdy jej najbardziej potrzebuje.- Wytarła łzę spływającą po jej policzku.
- Chciałbym Ci jakoś pomóc- powiedziałem po chwili ciszy.
- Co możemy dla Ciebie zrobić - powiedział Scoot. Nie wierzyłem w co słyszę. Od kiedy on interesuje się dziewczynami? On nawet dla swojej matki jest ostry. To był zdecydowanie dziwne. Jeszcze jakiś czas temu opieprzył mnie za to że z nią rozmawiam ,a teraz sam chcę jej pomóc. To jest tak bardzo skomplikowane.
- Wierzę , dziękuje. Ale nic już nie da się z tym zrobić.- posłała udawany uśmiech. Było jej ciężko ,widać. Nienawidzę tego uczucia ze chciałbym komuś pomóc a nie mogę. Co ze mnie za człowiek. Jeszcze taka piękna dziewczyna. Boże ,Bieber co ty pierdolisz ? Nigdy nie myślałeś w ten sposób o dziewczynie. Nie poznaje siebie. Zresztą nikogo nie poznaje. Ona nie była taką fanką ,która na mój widok piszczy , a na mój głos mdleje. To było..hm, inne. Ale podobało mi się to. Przerwałem nastającą ciszę.
- Em ,więc gdzie mieszkasz ?
- Rovelt Street. To niedaleko.- posłała mi uśmiech ,który szybko odwzajemniłem. Lubiłem te okolice. Słynie z pięknych widoków.
- No, jesteśmy na miejscu.- rzucił Scoot gdy zatrzymaliśmy się.
- Naprawdę ,dziękuje za wszystko.- powiedziała wychodząc z busu.
- Niema sprawy -odpowiedziałem wkładając ręce do kieszeni.
Ostatni raz pomachała nam na pożegnanie, po czym zniknęła za drzwiami swojego domu.
Emily:
Otworzyłem drzwi i wbiegłam do pokoju. Rzuciłam torebkę na biurko. Usiadłam zmęczona na łóżku i odetchnęłam z ulgą ,że już jestem w domu. Udałam się do kuchni. Ku mojemu zdziwieniu moja mama siedziała i czytała książkę. Popatrzyłam na zegarek który wskazywał w pół do dwunastej w nocy. Nalałam sobie soku i popatrzyłam się na nią ,chcąc sprawdzić jaka będzie jej reakcja na mój powrót do domu.
Cekałam aż coś powie,ale stwierdziłam że to bez sensu.
- Dzięki ,było wspaniale - rzuciłam z pełnym sarkazmem w głosie.
- Hm?- zapytała nie przerywając czytania.
- Nie ważne-machnęłam ręką i wróciłam do pokoju. Weszłam na Twittera i odczytałam ostatni post Justina.
Dziękuje Miami. Było wspaniale.Uśmiechnęłam się sama do siebie. Zamknęłam laptopa i położyłam się spać ,rozmyślając jeszcze ,o tym co się dzisiaj działo. Najpierw koncert potem spotkanie Justina Biebera i podróż jego busem do domu. ZARAZ, CO???? Jak oparzona usiadłam na łóżku. Co ja własnie powiedziałam? Że jechałam z Justinem Bieberem?O mój Boże! Poskradałam zmysły. Jak mogłam tego nie zauważyć. Byłam tak załamana ,ze zapomniałam kim on jest. Emily, ty idiotko! Plasnęłam się ręką w twarz. Natychmiast wzięłam telefon do ręki i wybrałam numer mojej przyjaciółki.
-Jess, musimy się spotkać, Teraz!-krzyknęłam i oparłam głowę o poduszkę.
_______________________________________________________________________________
Przepraszam ,że taki krotki ,ale pisałam na telefonie ,bo jestem, w czasie drogi nad morze a bardzo chciałam dodać rozdział jeszcze dziś ;D
Mógłby być dłuższy gdyby nie to ,że pod koniec rozdziału rozładowała mi się komórka i wszystko musiałam pisać od nowa.
KOMENTUJCIE!!!!!!!
A i jeszcze jedno.
Każdego kto skomentuje ,zaobserwuje i dam 3 komentarze ♥
buziaki :***
Ekstraaaa ;D
OdpowiedzUsuńPisz szybko nn