Byłam w domu ,sama. Jak zresztą zazwyczaj całymi dniami.Przecież są wakacje. Moja mama wracała późno z pracy ,a potem wyrywała się na jakąś imprezę. Wstałam z kanapy i wyjrzałam przez okno. Blask księżyca rozświetlił moją twarz. Jak byłam mała ,zawszę wieczorami siedziałam tak z tatą i oglądaliśmy gwieździste niebo. Uwielbiałam to. Uwielbiałam czuć jego bliskość, zapach. Był najważniejszą osobą w moim życiu. Zawsze wiedział co mi dolega. Rozumieliśmy się bez słów. Tęsknie za nim. Nie ma go już na tym świecie 8 lat. Miał wypadek. Jechał do mnie, Na przedstawienie. Po policzku poleciała jedna łza, potem druga ,aż cała twarz była zalana słoną cieczą. Popatrzyłam w gwiazdy. Moją uwagę przykuła ,ta największa. Najbardziej świeciła.
-Cześć tato-wyszeptałam przez łzy.- Mam nadzieje że ci jest tam dobrze. Mi też jest tu dobrze ,nie martw się. Cholernie za tobą tęsknie. Wiem ,gdybyś to usłyszał na pewno byś mnie skarcił.Przepraszam. Teraz tak bardzo ciebie potrzebuje. Brakuje mi twojego uśmiechu. Chciałabym usłyszeć twój głos. Dlaczego mnie zostawiłeś? Wiem ,nie twoja wina. Ale nie mogę się z tym pogodzić ,że nie ma cię tu. Obok mnie. Że nie możesz zobaczyć jak rosnę. Myślę o tobie bardzo często. I nie ukrywam boli mnie to ,że ciebie nie ma tu i nigdy już nie będzie. A teraz już dam Ci spokój ,bo jesteś zmęczony. Nie zapomnij o mnie. Nigdy nie zapominaj o mnie. Never say Never. Kocham Cię-wyszeptałam i położyłam się na łóżku. Przeleciałam ręką po plakacie Justina Bieber i przykryłam się kołdrą po samą szyję. Nawet nie wiem jak szybko zasnęłam. Obudziłam się po 7.00. Podniosłam się z łóżka i rozciągnęłam. Zajrzałam za okno. Było już jasno. Pościeliłam łóżko i wyciągnęłam ubrania z szafy. Poszłam do łazienki i się ubrałam. Zajrzałam do pokoju mamy. Nie ma jej. Penie już poszła do pracy. Żatko ją widzę. Poszłam do kuchni i nalałam sobie soku. Naglę usłyszałam dźwięk mojej komórki:
There's nothing like us, there's nothing like you and meKocham tą piosenkę. Zajrzałam na wyświetlacz. Jessica. Odebraąłm.
Together through the storm.
There's nothing like us, there's nothing like you and me
Together.
-Obudziłam Cię?-niemalże krzyknęła do telefonu moja przyjaciółka.
-Nie ,na szczęście. O co chodzi-zapytałam
-To nie jest rozmowa na telefon.Musimy się spotkać ,natychmiast.-krzyknęła jeszcze głośniej.
-Jess co się stało?-spytałam zniecierpliwiona. Nie lubiałam czekać.
-W parku za 10 minut.-usłyszałam po czym rozległ się dźwięk zakończonego połączenia.
Wzdychnęłam i ubrałam buty. Zamknęłam mieszkanie i i ruszyłam w stronę parku. Po 10 minutach byłam na miejscu ,gdzie Jessica na mnie czekała.
-Więc o co Ci chodzi- zapytałam.
Ona się tylko usmiechała.
-No, dalej . Mów-szturchnęłam ją w ramie.
-No wiec, nie będziesz zadowolona panno Emily Blans.-powiedziała nie śpiesząc się. To wzbudziło jeszcze większą ciekawość.- Bo właśnie dostałyśmy bilety na koncert Justina Biebera.- pisnęła mi do ucha.Przez chwilę stałam nieruchomo. Ja? Na koncert Justina Biebera? To było moje największe marzenie. Od kiedy skończyłam 14 lat, chciałam go zobaczyć.
-Nie cieszysz się?-zapytała smutno Jess
-Żartujesz?-pisnęłam. To jest to czego najbardziej pragnęłam- Krzyknęłam uradowana.
-Jest jeden minus-powiedziała z niepokojem.
-Hm?
-Nie mamy wstępu na M&G.
-To nic. Nie martw się. Najważniejsze że go zobaczymy.-próbowałam ją pocieszyć.
-Masz racje-uśmiechnęła sie po czym go odwzajemniłam.
Siedziałyśmy tak jeszcze chwile, gdy stwierdziłam ,że muszę wracać do domu. Pożegnałam się z przyjaciółką i wróciłam do domu.
Weszłam do kuchni i zauważyłam siedzącą w kuchni moją mamę.
-Co ty tu robisz?-zapytałam- Powinnaś być w pracy.
-Zwolnili mnie- powiedziała z pełnym pokojem w głosie.
-CO???-wybuchłam. Moja mama nigdy nie miała poważnego podejścia do pracy.
-Zwolnili mnie-powtórzyła.
-Za co my będziemy żyli?-zapytałam wkurzona
-Spokojnie ,znajdę coś-powiedziała po czym wyszłam z kuchni. Poszłam do pokoju i otworzyłam laptopa. Weszłam na twittera Justina i przeczytałam ostatni post.: Jeszcze 7 dni.Nie mogę się doczekać. Strzeż się Miami.@beliebersMiami
Uśmiechnęłam się na samą myśl ,ze za tydzień zobaczę jego uśmiech, te jego białe zęby i brązowe oczy. Wyrwałam plakat z podobizną Biebera z ostatniej gazetki i przykleiłam na ścianę.
-Mam nadzieję ,że nas nie zawiedziesz gwiazdorku-powiedziałam sama do siebie ,jak głupia czekając na odpowiedź. Po chwili się ocknęłam i usiadłam na łóżku. Wzięłam książkę do ręki i przetransportowałam się w świat magi. Nawet nie zwróciłam uwagi jak było już południe. Wyszłam z pokoju i udałam się do kuchni w celu znalezienia coś do jedzenia. Otworzyłam lodówkę i wyciągnęłam sałatkę i kurczaka. Odgrzałam sobie i napełniłam mój brzuch. Potem otworzyłam laptopa i weszłam na skypa. Ku moim zdziwieniu Jess była dostępna. Połączyłam się z nią i rozmawiałyśmy. Po 3 godzinach pożegnałam się z przyjaciółką i zamknęłam komputer. Wyjżrzłam za okno. Było ciemno. Niebo zachmurzone ,a księżyc schowany między chmurami.
- Cześć tato. Chociaż nie widze Cię , tam na górzę ,to wiedz ,że jesteś w moim sercu. Nigdy Cię nie zapomne. Pamiętaj. Chciałam Ci tylko powiedzieć ,że moje marzenie się nie długo spełni. Zobaczę Justina Biebera na oczy.-i w tym momencie mimowolnie delikatni się uśmiechnęłam. -Szkoda ,że nie możesz razem ze mną dzielić tej radości. Przy tobie zawsze czułam się bezpiecznie. Przeraża mnie fakt ,że będe musiała wrócić do szarej rzeczywistości. Chciałabym być tam ,z tobą. Ale wiem ,że muszę ty być. Dziękuje ,że mnie wspierasz. Teraz jest już późno i muszę iść spać,ale niedługo znowu Cię odwiedzę. Obiecuje.- Z oka wypłynęła łza, którą natychmiast otarłam. Nie mogłam popaść w taki sam stan co wczoraj.To zdecydowanie za bardzo mnie przygniatało. Wskoczyłam pod kołdrę i zasnęłam głębokim snem.
6 DNI PÓŹNIEJ
Jadłam śniadanie gdy usłyszałam dźwięk mojej komórki. Odebrałam połączenie.
-Hej, Em. Jak się czujesz?-zapytała Jessica.
-Dobrze ,a jak miałabym się czuć?-odpowiedziałam niepewnie
-Z tym faktem ,że jutro zobaczymy Justina Biebera to wspaniale-powiedziała akcentując imię i nazwisko mojego idola.
-Nie mogę się doczekać-po moim głosie można było usłyszeć ekscytacje.
-Em....?-zapytała
-Tak?
-A w co się ubierzemy?
Ach tak! Zupełnie zapomniałam. Byłam tak pochłonięta nauką ,że zapomniałam o tym co mam na siebie nałożyć.
-Zapomniałam. Może skoczymy gdzieś do jakiegoś Centrum Chandlowego, hm?
-Jasne. Za godzinę? Pod Striip'em.
-Yep, to na razie- powiedziałam i rozłączyłam połączenie. Ruszyłam w kierunku salonu gdzie moja mama siedziała i czytała książkę. Od kąt nie pracuje dużo czasu spędza w domu. I co się tu dziwić?
-Mamo?-zagadnęłam
-Tak?-zapytała nie odrywając wzroku od książki
-Jak wiesz, jutro idę na koncert Justina Biebera. Nie mam co ubrać. Za godzinę umówiłam się z Jess na zakupy. Dasz mi jakieś pieniądze na ubrania?-powiedziałam niepewnie.
-Jasne, weź z portwela- rzekła nie przerywając sobie w czytaniu książki. Uśmiechnęłam się zadowolona ,że tak łatwo poszło.
Wyciągnęłam pieniądze i szybko się ubrałam. Po 20 minutach byłam już gotowa. Centrum Chandlowe było dość daleko, więc to był już najwyższy czas. Po około 30 byłam już na miejscu. Usiadłam na ławce i czekałam na moją przyjaciółkę. Po 10 minutach stała już obok mnie.
-O ,panno Emily nie poznaję panią. Pierwszy raz przyszła pani na czas.-uśmiechnęła się Jessica.
-A ja pani ,panno Jessico Moshal ,pani pierwszy raz się spóźniła-opowiedziałam i obydwie wybuchłyśmy śmiechem. Chodziliśmy po sklepach tak około 4 godzin. Naprawdę trudny wybór był w znalezieniu czegoś co do mnie by pasowało. Na szczęście w końcu coś znalazłam. Uradowana z zakupów, pożegnałam się z przyjaciółką. Wstępnie umówiłyśmy się na 17.00 u mnie ,bo koncert dopiero miał się rozpocząć o 20.00. Wróciłam z zakupów i walnęłam się na łóżko. Zawsze takie wyprawy były dla mnie wyczerpujące. Popatrzyłam na plakat obok mojego łóżka. W zasadzie miałam pełno plakatów. Uśmiechnęłam się na widok uśmiechającego się Justina.
-Do jutra Bieber.-powiedziałam pod nosem i poszłam do kuchni ,aby napełnić mój brzuch. Po chwili znowu wróciłam do pokoju. Weszłam na Twittera i sprawdziłam ostatnią aktywność.
Justin Bieber napisał: Witaj Miami! To już jutro. Będą emocje @belieberMiami kocham Was!
Uśmiechnęłam się na widok tego co napisał. Kocham Was! Wiem ,ze to nie do mnie. Nawet mnie nie zna. Ale jego słowa napełniły moje serce ciepłem.Coraz bardziej czułam się podekscytowana. Nie dotarło do mnie jeszcze ,że ja zwykła dziewczyna, będzie mogła spełnić swoje największe marzenie. Zamknęłam laptop i położyłam się spać. Było już późno ,a jutro czekał mnie jeden z najważniejszych dni w moim życiu. Zakryłam się kołdrą i poległam w śnie.
Rano obudził mnie budzik ,dając mi do zrozumienia ,że już 10.00. Udałam się do kuchni ,aby zrobić śniadanie. Zjadłam kanapki i włączyłam telewizję.
Właśnie dzisiaj na tym miejscu będzie grała gwiazda popu Justin Bieber.-mówił dziennikarz. Na samą myśl o tym moje serce się uradowało.Już na 9 godzin ta sala będzie przepełniona fankami ,które marzą aby spojrzeć w oczy swojemu idolowi. Zapraszamy o 20.00 na nasz program, bo właśnie my dla was będziemy pokazywać koncert na żywo-dokończył a ja wyłączyłam telewizor. Byłam taka szczęśliwa. Siedziałam tak nie robiąc nic ,aż do 17.00. Gdy usłyszałam dźwięk dzwonka do drzwi ,pędem zbiegłam i je otworzyłam. Tam stała Jess.
-I jak? Podekscytowana?-spytała robiąc słodką minkę.
-Jeszcze się pytasz?-odrzuciłam drwiąco. Udałyśmy się do pokoju i od razu zaczęłyśmy się przygotowywać do dzisiejszego wieczoru.
Gdy już byłyśmy gotowe do wyjścia ,szybko przeleciałyśmy siebie na wzajem wzrokiem.
-Wow, Emily.-Wyglądasz ślicznie-powiedziała Jessica
-Ty też niczego sobie-odrzekłam i wybuchnęłyśmy śmiechem. Pod moim domem czekał już tata Jess. Wsiadłyśmy do samochodu i ruszyłyśmy w drogę. Przez cały czas byłyśmy tak podniecone ,że nie mogłyśmy nic powiedzieć. Gdy dotarłyśmy na miejsce tata Jessicy odwrócił się do nas.
-Bawcie się dobrze-łobuzersko się uśmiechną.
-Dzięki-szepnęła moja przyjaciółka i ruszyłyśmy w stronę sali ,gdzie czekało już dużo osób. Pokazaliśmy bilet i zajęliśmy miejsca centralnie pod sceną. Czekałyśmy aż koncert się zacznie. Po kilku minutach rozpoczęło się odliczanie. 10,9,8,7,6,5,4,3,2,1....0 i w tym momencie na scenę wszedł Justin. Nagle rozległ się dźwięk piszczących fanek.
-Gotowi?-zapytał Juss. Jego głos brzmiał niczym chór anielski. Był cudowny. Dziewczyny piszczały ,co najwidoczniej podobało sie Justinowi.
-No to na co czekamy? Zabawę czas zacząć-powiedział po czym zaczął śpiewać. Najpierw było One Time, As long as you love me,All Around the World potem One less lonely girl. Miałam nadzieję ,że to ja będę tą szczęściarą ,zresztą jak każdy. Ale niestety myliłam się. Po tej piosence zaśpiewał Boyfriend , Never say Never, Baby , Next to you i inne utwory. Było wspaniale. Emocje były górą ,a piski dziewczyn nie ucichły nawet na chwilę. Znałam wszystkie jego piosenki na pamięć ,więc to dało mi jeszcze większą możliwość zabawy. Po zakończonym koncercie wyszłyśmy z sali. Wszytkie małe fanki Jussa ,które przyszły z tatą ,cieszyły się. To był uroczy widok.
-Tato, było wspaniale! Dziękuje Ci że mnie zabrałeś.
-Kocham Cię tato
-Spełniłeś moje największe marzenie tatusiu.
Słyszałam głosy dochodzące do mojej głowy. Szkoda ,że ja nie miałam takiej możliwości przyjść na koncert z moim tatą. Tęskniłam za nim. Szkoda ,że tu go nie było.
-Emily ,wszystko w porządku?-z troską w głosie zapytała Jess na widok mojej smutnej miny.
-Tak ,jest ok-powiedziałam
-Odwiozę Cię do domu-ciągnęła
-Nie trzeba. Mama po mnie przyjedzie-skłamałam. Chciałam po prostu pobyć sama ,gdzie w domu nie będę miała takiej możliwości. Pewnie odcrazu mama zasypie mnie tysiącami pytań.
-Poczekam z tobą- rzuciła nie dając za wygraną.
-Nie trzeba-odpowiedziałam
-Ale...
-Nie, Jess. Jedź. Moja mama zaraz będzie-przerwałam
-No dobrze. Dziękuje Ci za dzisiaj-szepnęła.
-Ja tobie też kochanie. Było wspaniale. A teraz jedź -przytuliłam ją po czym ona ruszyła w stronę samochodu.
Usiadłam na krawężniku obok tour busa. Popatrzyłam się na idealnie czyste niebo.
-Tęsknie tato.-szepnęłam pod nosem dławiąc się łzami.-Chciałabym ,zbyć ty był.Teraz. Wiem to nie możliwe. Ale tak bardzo tego pragnę.-Zakryłam twarz dłońmi.
-Przepraszam-powiedział ochroniarz.-Nie powinnaś tutaj być.
-Tak ,wiem. Ale mogę jeszcze 5 minut? Tylko 5 minut, nie więcej.-szepnęłam
-No dobrze. 5 minut-zlitował się widząc moją zapłakaną twarz.
Odszedł a ja ponownie zakryłam twarz.Siedziałam tak i myślałam. Myślałam o tacie. Żałuje ,że go tu nie ma. Na samą myśl o nim jeszcze bardziej zalałam się łzami. Nagle poczułam dotyk na moim ramieniu. Byłam pena ,że to ochroniarz.
-Tak ,już idę-powiedziałam wstając i idąc przed siebie.
-Poczekaj.- Krzykną ktoś i złapał mnie za nadgarstek. Odwróciłam się i zauważyłam Justina. Patrzyłam w jego piwne oczy. Tak ,ja Emily Blans stałam twarzą w twarz z Justinem Bieberem.
_________________________________________________________________________________________________________________________________
Proszę KOMENTUJCIE.
ja nie wiem czy dalej pisać ,bo nie wiem czy ktoś to czyta.
Dla siebie nie będe przecież pisać ;>
Jeden wyraz ,tylko po to aby dać znak ,że dla kogoś to robię ,nie dla siebie ;D
Pozdrawiam miśki ;*** ♥♥♥
świetny blog ;D
OdpowiedzUsuńChcę nn xD